Pozytywny początek

Zarówno niemowlęta, jak i dzieci w wieku powyżej roku uznają, że załatwianie potrzeb w pieluchę jest normalne i naturalne. Dopiero rodzeństwo, rówieśnicy, a czasem i dorośli uświadamiają je, że jest to coś obrzydliwego lub śmiesznego. Zrób wszystko, co w Twojej mocy, aby dziecko nie musiało zmieniać punktu widzenia na temat wypróżniania się. W ten sposób nauka nocnikowania stanie się bardziej pozytywnym doświadczeniem, pozbawionym wstydu czy zażenowania.

Nie wypowiadaj się negatywnie o zawartości pieluchy (np. brzydkie, nieprzyjemne, śmierdzące, fuj itd.). Nie rób wielkiej sprawy z zapachu czy konsystencji stolca i staraj się, aby rodzeństwo także nie robiło „kreciej roboty”. Dziecko może nadal traktować to, co wydala, jak część siebie — zdarza się, że maluchy na przykład często żegnają kupkę, machając jej „na do widzenia” podczas spuszczania wody. Twoja pociecha może tak robić sama z siebie i jest to zupełnie naturalne, jednak dorośli nie powinni personifikować stolca, gdyż w ten sposób mogą niechcący dać dziecku do zrozumienia, że jest to faktycznie część jego ciała.

Nauka słów związanych z nocnikowaniem

W czasie codziennych zajęć ucz dziecko znaczenia słów i wyrażeń związanych z tematem nocnikowania i nie tylko, na przykład nazw części ciała, potrzeb fizjologicznych, czynności pielęgnacyjnych itd. W czasie nauki nocnikowania dziecko musi się całkiem sporo nauczyć, tak więc opanowanie odpowiedniego słownictwa z wyprzedzeniem, tak aby mogło nim operować w podstawowym zakresie, będzie pomocne.